Bijbel en teksten

Een uitgezondene; in het Nieuwe Testament vooral een gezaghebbende getuige van Jezus.

Een verzameling uitspraken van Jezus in Matteüs 5–7.

De verzameling heilige geschriften van het christendom.

De erkende verzameling geschriften die als Bijbel geldt.

Een hemelse boodschapper in Bijbelse verhalen.

Goed nieuws; ook de naam voor de vier Bijbelboeken over Jezus.

De uittocht van Israël uit Egypte en het Bijbelboek dat daarover vertelt.

Een kort verhaal of beeld waarmee Jezus een inzicht oproept.

De overtuiging dat de Bijbelse geschriften op bijzondere wijze door God zijn ingegeven.

Romeinse executiewijze waarmee Jezus ter dood werd gebracht.

Het tweede hoofddeel van de christelijke Bijbel, met 27 boeken.

Het eerste hoofddeel van de christelijke Bijbel.

Iemand die namens God spreekt en gebeurtenissen duidt.

Een religieus lied of gebed; 150 ervan vormen het Bijbelboek Psalmen.

Een deskundige in uitleg en toepassing van de Joodse wet en geschriften.

Uitspraken waarmee Jezus mensen gelukkig of gezegend noemt.

Een leerling of volgeling, in het Nieuwe Testament vooral van Jezus.

Lid van een Joodse beweging in de periode van de Tweede Tempel.

Het eerste Bijbelboek, over oorsprong, aartsvaders en Gods verbond.

Goddelijke bekendmaking; ook de naam van het laatste Bijbelboek.

Bijbelse geschriften die nadenken over goed leven, lijden en menselijke grenzen.