Alle begrippen

De voorbereidingsperiode voor Kerst, traditioneel verdeeld over vier zondagen.

Een instemmend woord: ‘zeker’, ‘zo is het’ of ‘laat het zo zijn’.

Een uitgezondene; in het Nieuwe Testament vooral een gezaghebbende getuige van Jezus.

De christelijke maaltijd met brood en wijn ter gedachtenis aan Jezus.

Meelevende goedheid die zich in handelen uit.

Een omkeer van denken en leven, gericht op God.

Een openbare verwoording van geloof; ook een vaste geloofstekst.

Een verzameling uitspraken van Jezus in Matteüs 5–7.

De verzameling heilige geschriften van het christendom.

De erkende verzameling geschriften die als Bijbel geldt.

Titel voor Jezus die ‘gezalfde’ betekent.

Georganiseerde christelijke dienst aan mensen in nood en aan rechtvaardigheid.

Een leerling of volgeling, in het Nieuwe Testament vooral van Jezus.

Een christelijke initiatieritus met water.

De leer dat God één is en wordt beleden als Vader, Zoon en heilige Geest.

Een hemelse boodschapper in Bijbelse verhalen.

Goed nieuws; ook de naam voor de vier Bijbelboeken over Jezus.

De uittocht van Israël uit Egypte en het Bijbelboek dat daarover vertelt.

Lid van een Joodse beweging in de periode van de Tweede Tempel.

Spreken tot en aandachtig verkeren voor God.

Een kort verhaal of beeld waarmee Jezus een inzicht oproept.

Vertrouwen op God en instemming met wat over God wordt beleden.

Gods onverdiende gunst en goedheid tegenover mensen.

Het eerste Bijbelboek, over oorsprong, aartsvaders en Gods verbond.

De vrijdag waarop christenen Jezus’ kruisiging gedenken.

Hebreeuwse oproep die betekent: ‘Loof de HEER’.

Gods Geest, in de christelijke belijdenis één met Vader en Zoon.

Verzamelnaam voor beelden van oordeel en definitieve verwijdering van God.

Bijbelse aanduiding voor Gods sfeer en, in toekomstverwachting, leven bij God.

De herinnering aan Jezus’ opname in de hemel, veertig dagen na Pasen.

De overtuiging dat de Bijbelse geschriften op bijzondere wijze door God zijn ingegeven.

Joodse leraar uit de eerste eeuw en centrale persoon van het christendom.

De gemeenschap van christenen; ook het gebouw waarin zij samenkomen.

Het christelijke feest van de geboorte van Jezus.

Gods heerschappij, een hoofdthema in Jezus’ verkondiging.

Romeinse executiewijze waarmee Jezus ter dood werd gebracht.

De geordende vorm van een christelijke viering.

‘Gezalfde’; titel voor een door God aangewezen figuur.

Actieve liefde voor de ander, verbonden met liefde tot God.

Het tweede hoofddeel van de christelijke Bijbel, met 27 boeken.

Streven naar zichtbare eenheid en samenwerking tussen christelijke kerken.

Goddelijke bekendmaking; ook de naam van het laatste Bijbelboek.

Opwekking uit de dood; centraal staat de belijdenis dat Jezus is opgestaan.

Het eerste hoofddeel van de christelijke Bijbel.

Een kerkdienst rond de jaarwisseling met terugblik, gebed en bezinning.

De zondag vóór Pasen, herinnering aan Jezus’ intocht in Jeruzalem.

Het christelijke feest van Jezus’ opstanding.

Het feest van de uitstorting van de heilige Geest.

Iemand die namens God spreekt en gebeurtenissen duidt.

Een religieus lied of gebed; 150 ervan vormen het Bijbelboek Psalmen.

Gods rechtzettend oordeel waardoor mensen in een herstelde verhouding tot hem komen.

Een zichtbaar ritueel dat Gods genade tekenend present stelt.

De overtuiging dat de werkelijkheid haar bestaan aan God dankt.

Een deskundige in uitleg en toepassing van de Joodse wet en geschriften.

Een periode van veertig dagen van bezinning en voorbereiding op Pasen.

Het loslaten van schuld en herstel van een beschadigde verhouding.

Herstel van een verbroken relatie tussen God en mensen en tussen mensen onderling.

De christelijke verwachting dat Christus terugkomt en Gods werk voltooit.

Bijbelse geschriften die nadenken over goed leven, lijden en menselijke grenzen.

Uitspraken waarmee Jezus mensen gelukkig of gezegend noemt.

Een uitgesproken wens en belofte van Gods goedheid en nabijheid.

Wat de relatie met God, de naaste en de goede bestemming van de mens beschadigt.